فصل اول : نشانه‌هاى خشم الهى در پى شهادت امام حسين ( ع ) سلام بر تو اى حجّت خدا و پسر حجّت او ، سلام بر تو اى كشتهء در راه خدا و پسر كشتهء در راه او ، سلام بر تو اى خون خدا و اى پسر خون خدا ، سلام بر تو اى كسى كه همهء يارانش كشته شدند و كسى كه انتقامش را بگيرد باقى نماند در آسمانها و زمين . گواهى مىدهم كه خون تو در بهشت سكونت گزيد و پايه‌هاى عرش به خاطرش لرزيد و همهء آفريدگان بر او گريستند و آسمانهاى هفتگانه و زمين‌هاى هفتگانه و آنچه درون آنهاست و آنچه در بين آنهاست و هر كس از آفريدگان پروردگار كه در بهشت و دوزخ به سر مىبرد و آنچه كه ديده مىشود و آنچه كه ديده نمىشود ، بر او گريستند . . . « 1 » قتل سيدالشهداء حضرت اباعبداللّه ( ع ) به صورتهاى گوناگون در آينهء هستى بازتاب يافت . نشانه‌هاى اين خشم در عالم ظاهر ، در آسمان و زمين ، در نبات و حيوان و در دريا و خشكى ديده شد ؛ و برخى از مردم علّت اين نشانه‌ها را دانستند و برخى ديگر متوجّه علّت آنها نشدند . نشانه‌هاى خشم الهى كه از طريق آثار روايى به دست مىآيد ، عبارت‌اند از :

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 575 - 576 ، حديث 2 . اين بخشى از زيارت مباركى است كه امام صادق ( ع ) در مجلسى كه حسين بن ثوير ، مفضّل بن عمر و ابوسلمه سرّاج نيز بودند به يونس بن ظبيان آموخت .